Wie?

 

Jan van Piekeren

12036987_1204315542929979_1215867846146423068_n (2)

Alweer 20 jaar geleden deed Jan zijn eerste pogingen om met zijn creatieve talenten zijn brood te verdienen. In 1993/1994 deed hij mee met Camerretten en het Amsterdams Kleinkunstfestival. Hij schreef de Rockmusical Nu’javu en was 2 jaar columnist voor Industrial Power waar hij de laatste bladzijde vulde met “Berichten uit de jungle”.

Negen jaar was hij tekstschrijver en zanger in de Utrechtse Nederlandstalige popband Overlast, waarmee hij door heel Nederland heeft opgetreden en support acts heeft verzorgd voor o.a. De Dijk en IOS. Met Overlast heeft hij de CD “Voel en Zie” gemaakt en de DVD “Zinderen” en opgetreden in “Spijkers met koppen” en “TROS muziekcafé”.

“De Verdieping” was het eerste album onder zijn eigen naam. De opvolger “Lijf & Rauw” bevat o.a. de titelsong voor de VPRO-documentaire-reeks “De Voorstraat”.

Johan Fransen: gitaar / zang

Johan Fransen is vanaf zijn 13e jaar al druk doende met ‘zijn planken’, de bijnaam die hij steevast gebruikt voor zijn gitaren, akoestisch, elektrisch, al dan niet gekoppeld aan een synthesizer.
Inmiddels heeft hij 10 tallen bandjes ‘gedaan’, meestal Engelstalige teksten op zijn muziek, maar ook in bands die alleen instrumentale muziek maakten. Dol als hij is op meesters als Jan Akkerman, speelde hij frank en vrij op de improvisatiepodia in Nederland.

In 1993 zag hij in een klein Café in Utrecht { Averechts} Jan van Piekeren zingen in de Band Overlast. Vanaf dat moment was het hem duidelijk. Dit moest en zou de gouden samenwerking worden! Jan schreef zijn teksten met het grootste gemak op zijn muziek- en het feest kon beginnen..

Na een CD {Voel en Zie} en een live DVD {Zinderen} met de band Overlast gemaakt te hebben, na vele optredens op vrijwel alle podia in Nederland was de koek na 8 jaar op. Fransen en Van Piekeren gingen samen verder en maakten “De Verdieping”.

Inmiddels is Van Piekeren een semi-akoestisch kwartet.
Even voorstellen:

Hans Boosman: drømkrøk / percussie / zang

Trommelt overal op; niets is veilig. Begon als drummer in diverse bekende en onbekende rock – en popbands. Van z’n drumkit heeft inmiddels alleen het zitgedeelte het overleefd. Als we de geschiedenis induiken komen we eerst terecht in Zweden. Ondernemers (IKEA) uit dit land brachten het volksinstrument de DRØMKRØK onder andere naar Zuid Amerika. Daar kreeg het na enkele aanpassingen de vorm van het vogelhuisje (box in het Zweeds) zoals we dat nu kennen. Als we box dan weer naar het Spaans vertalen komen we uiteindelijk uit bij de huidige naam: CAJON. Op een cajon kun je trouwens heerlijk zitten, net als op een drumkruk. Je kan er ook van alles in(ver)stoppen.

Inmiddels dreigt het instrument met diverse uitbreidingen zoals voetpercussie toch weer in de buurt van het aloude drumstel te raken. Wel op een aangenamer volume trouwens.

Wouter Kronenberg: alle bas/zang

13417624_10207710211687691_1424178017066065168_n

 

IMG_9196

Share Button

Geef een reactie